Φορολογία (Φ.Π.Α.)
Όπως είναι γνωστό, με την απόφαση ΣτΕ 355/2019 (δίκη – πιλότος), η οποία αφορούσε αλυσίδα σούπερ μάρκετ, που είχε συνάψει συμφωνία εξυγίανσης με πιστωτές της, εκρίθη ότι οι πιστωτές αυτής της εταιρείας, των οποίων οι απαιτήσεις είχαν μειωθεί βάσει της ανωτέρω επικυρωθείσας από το πτωχευτικό δικαστήριο συμφωνίας εξυγίανσης, έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν από τη φορολογική αρχή την επιστροφή του Φ.Π.Α., που αντιστοιχεί στις μη εξοφληθείσες λόγω αυτής της συμφωνίας απαιτήσεις τους, διότι συντρέχει περίπτωση ολικής ή μερικής μη πληρωμής του τιμήματος, που παρέχει δικαίωμα μείωσης της βάσης επιβολής του Φ.Π.Α., κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 19 παρ 5α Κώδικα Φ.Π.Α. (Ν. 2859/2000).
Με την 295/2025 απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιά σε υπόθεση που χειριστήκαμε εκρίθη ότι δικαίωμα επιστροφής του Φ.Π.Α., που αντιστοιχεί στις ανεξόφλητες απαιτήσεις του, έχει και ο αναγγελθείς πιστωτής κηρυχθείσας σε πτώχευση εταιρείας και πριν από την ολοκλήρωση της πτωχευτικής διαδικασίας, εφόσον από την ανεπάρκεια της πτωχευτικής περιουσίας για την ικανοποίηση αυτών των απαιτήσεών του, σε συνδυασμό με το μεγάλο αριθμό των πιστωτών και τη μακροχρόνια διάρκεια της πτωχευτικής διαδικασίας, αποδεικνύεται ότι συντρέχει περίπτωση ολικής ή μερικής μη πληρωμής του τιμήματος, κατά την έννοια των ίδιων ως άνω διατάξεων.
Με την απόφαση αυτή αναγνωρίζεται η δυνατότητα στους δανειστές εταιρείας, η οποία έχει κηρυχθεί σε πτώχευση, να μην αναμείνουν το τέλος της πτωχευτικής διαδικασίας, αλλά να διεκδικήσουν από το Δημόσιο την επιστροφή του Φ.Π.Α., που έχουν καταβάλει χωρίς να τον έχουν εισπράξει από την οφειλέτιδα τους εταιρεία, εφόσον αποδεικνύουν τη συνδρομή των ανωτέρω προϋποθέσεων.
